บทที่ 41 ความบังเอิญหรือเป็นลิขิตแห่งโชคชะตา

“ลุงสองคนรอนานหรือเปล่าคะ ฉันอุ่นอาหารมาให้แล้ว เชิญเปิดกินได้ตามสบายเลย หรือจะเอากลับไปกินที่บ้านก็ได้นะคะ ฉันเตรียมเผื่อเอาไว้ให้กล่องละสองชุดค่ะ” ซูเหยาพูดขึ้นพร้อมกับส่งกล่องข้าวให้กับชายชราทั้งสองคน

“ขอบใจนะแม่หนู ที่มีน้ำใจให้กับคนแก่อย่างพวกเรา” เสียงเฒ่าฮานพูดขึ้นหลังจากที่เขารับกล่องข้าวมา...